 |
Onafhankelijke Spiritualiteit Connectie Essentiële levensvragen |
 |
||||||||||||
|
Een vrije geest ?
Een klein aantal spiritueel ingestelde mensen zijn niet tevreden met de antwoorden van bepaalde stromingen, godsdiensten, goeroes, enz. Ze willen objectieve vragen stellen bij de werking van de menselijke geest. Die blijkt heel geconditioneerd en "automatisch" te functioneren. Hij veroorzaakt daardoor veel disharmonie en lijden in zichzelf en in de maatschappij.
|
Een belangrijke vraag is, of het wel mogelijk is een betere, vredevolle maatschappij te creëren als de individuen in zichzelf geen vrede en harmonie hebben. |
||||||||||||
| Nu op ons forum
|
||||||||||||||
| Reageren kan via forum of contactknop. | ||||||||||||||
| Wat is een vredige geest ? Wat met geloof, godsdiensten en sektes ? Goeroes, noodzaak of belemmering ? Idealen, principes, theorieën, filosofieën Wat is meditatie ? Wie of wat is god ? Moraal en ethiek Mogelijkheden en beperkingen van het menselijk denken Wachten op de wetenschap ? Kan het ego naar een hogere vorm evolueren ? Theorie of inzicht ? Een gezonde geest in een gezond lichaam ? Is waarneming zonder beeldvorming mogelijk ? Conditionering en de gevolgen ervan Is het mogelijk te leven zonder conditionering ? Is het mogelijk te leven zonder angst ? Is het mogelijk te leven in het moment ? Helderziendheid en andere paranormale gaven Wat is een harmonische relatie, liefde ? Individu en maatschappij Vrede in de wereld ? De dood, reïncarnatie ? |
Wat is een vredige geest ?
Natuurlijk is het onmogelijk om vanuit een verwarde geest een juiste voorstelling te maken van wat een vredige geest is. Een verwarde geest is immers gevangen in de conditionering, en die conditionering is, ook onbewust, opgebouwd uit het verleden. Wat nu ? Onbegonnen werk ? Wat we wel kunnen doen is alvast alles wat onze geestelijke vrijheid belemmert en op onwaarheden berust, laten vallen. We zien wel wat er dan eventueel tevoorschijn komt. Hiervoor is wel een zekere moed nodig. Er worden immers zoveel gemakkelijke manieren aangeboden om, mits enig gepuzzel, het geestelijk leven aangenamer te maken. Maar voor hoelang ? Nadien beland je terug in de echte wereld en is er niets echt veranderd. Wat met geloof, godsdiensten en sektes ? Geloven houdt altijd een risico in. Het is eigenlijk een gok, in de hoop dat het geloofde ook met de waarheid overeenstemt. Maar op wat is ons geloof gebaseerd ? Eens te meer is het onze conditionering die bepaalt wat we geloven. Opvoeding, cultuur, "intuitie" laten ons besluiten om een bepaald geloof aan te hangen, of ons juist ertegen af te zetten. Maar hoe betrouwbaar zijn die conditioneringen ? Wat heeft dit met de werkelijkheid te maken ? En waarom willen we geloven ? Waarom aanvaarden we het gezag van een organisatie, heiland, goeroe, profeet of paus die "weet" ? Hoe kunnen we dit beoordelen vanuit onze eigen onwetendheid ? Waarom zou je ooit iets geloven of zomaar aannemen dat je zelf niet inziet ? Kan je niet even goed open staan voor alles zonder iets als een kloon over te nemen ? Zelfs de geschiedkundigen zijn er intussen achter dat bv. het katholicisme volledig achterhaald is en uit een verbastering van heidendom en Egyptische elementen is voortgekomen. Maar ja, wie wil er nu totaal zonder geloof leven, al was het maar het geloof van de atheist dat er niets bestaat buiten wat we kunnen zien met onze ogen ? Weinigen hebben de moed om ahw naakt in de wereld te staan en het "zwarte gat der onwetendheid" recht in de ogen te kijken. Alle zogenaamd heilige boeken, profeten en goden opzij te zetten. De geest heeft echter de volle vrijheid nodig die pas kan ontstaan zonder geloof, om zelf te kunnen onderzoeken wat werkelijk is. Natuurlijk bestaan er vele verschijnselen in de astrale wereld, die door geloof gecreëerd en opgeroepen worden en zo mensen overtuigen. Maar de symbolen en rituelen die in godsdiensten en sekten worden gebruikt, zijn slechts menselijke afgietsels van wat misschien ooit door iemand zou kunnen beseft zijn. Ze leiden ons enkel af van de werkelijkheid. Om echt iets nieuws te kunnen ontdekken, moeten we dus vrij zijn van alle conditioneringen. Ook wat hier beweerd wordt kun je dus niet zomaar aannemen. Wel zelf onderzoeken. Goeroes, noodzaak of belemmering ? Omdat iedereen zegt dat die of die persoon, liefst met baard en lang kleed, "verlicht" is of "satori" heeft bereikt, wordt er al meteen met een speciaal ontzag naar geluisterd. Dit terwijl we eigenlijk totaal niet weten wat er in die persoon omgaat. Misschien heeft de juffrouw in de winkel om de hoek wel een veel harmonischer geest dan die bekende figuur. Het idee dat een goeroe jou dat zo begeerde inzicht kan overbrengen of je met zijn spiritueel gezag leiden is in vraag te stellen. Het kan jaren van je leven(-s) kosten en het zou wel eens kunnen leiden tot een eindeloze, frustrerende dwaaltocht, met alle gevolgen van dien, zoals spirituele arrogantie, asociaal gedrag, zieltjeswinnerij, waanzin, enz. Als je de goeroe echter beschouwt als iemand die je een spiegel voorhoudt, waardoor je jezelf beter leert kennen, is het een andere benadering, maar dan is elke confrontatie met iedereen en alles je goeroe. Idealen, principes, theorieën, filosofieën Zolang we ons leven baseren op een bepaalde theorie, ideaal of filosofie, lopen we achter de feiten, achter het leven aan. Dan is alles afhankelijk van de tijdelijke opinie, die we steeds bijschaven. Misschien is er een totaal andere benadering. Een bestaan dat zich afspeelt in het nu. Misschien begint daar pas het echte leven en is het leven in het denken een soort droom ? Filosofieën genoeg, maar zijn die niet gewoon intellectueel amusement ? Waarom willen we mediteren ? Om te ontsnappen aan het alsmaar voortrazende denken ? Om het ego op te lossen ? Wie besluit er om te gaan mediteren ? Hetzelfde ego, dat hiermee zijn activiteit in een andere vorm voortzet. Met een mantra kan het wel lange tijd in een soort hypnotische rust worden gebracht, maar het blijft zelfmisleiding. Natuurlijk kun je bepaalde effecten bereiken met gerichte meditatie, zelfs op materieel vlak, maar of je daarmee dichter bij de werkelijkheid komt is een andere vraag. Spiritueel amusement ? Of is echte meditatie iets dat niet door jou bepaald wordt ? Sinds mensenheugnis vormt de mens zich een eigen beeld van wat hij god noemt. Is het niet ongelooflijk dat de mens, die maar een stipje is in het grote heelal, met zijn uiterst beperkt rationeel verstand, zich een beeld voorstelt van wat dan het oneindige, oppermachtige, allesomvattende moet zijn ? Alles wat met het denken geproduceerd wordt is per definitie dualistisch en kan dus nooit oneindig zijn. Elk beeld, elke personificatie of elke gedachte aan een god is dus absoluut buiten de kwestie en totaal zinloos. Als er al iets "anders" bestaat, is het niet te bedenken, te beschrijven of uit te spreken. Laten we ons dus richten op de grijze wolken in onze geest en afrekenen met alle waanideeën. Misschien komt er dan een stille ruimte waarin iets totaal anders kan verschijnen ... De moraal die op een bepaald moment door de maatschappij wordt aanvaard, is bepaald door de gezamelijke conditionering van de burgers. Dit verandert permanent in de tijd en verschilt volgens de plaatselijke cultuur. Moraal wordt aangepast aan de vermeende behoeften. De ene keer heet iets moord en wordt het afgekeurd, de andere keer heet het oorlog en wordt het op grote schaal toegejuicht. Meestal wordt de mens dan ook nog boven alle ander leven verheven. Terwijl hij meestal uitblinkt in disharmonie en vernieling van zichzelf, zijn medemensen en de natuur. Kan deze ethiek een objectieve basis zijn om te weten hoe te leven ? Toch zullen we er wel rekening mee moeten houden hoe de maatschappij in elkaar zit, en dus ook met die geldende moraal. De media spelen ook een grote rol in wat op een bepaald moment als ethisch verantwoord beschouwd wordt. Deze dagelijkse conditionering wordt door velen amper opgemerkt, ook omdat ze zich dikwijls onbewust afspeelt. Gewoon de meerderheid volgen is immers gemakkelijk. Mogelijkheden en beperkingen van het menselijk denken Het denken is steeds gebaseerd op wat er in het verleden is gebeurd. Je kan nooit in het heden denken. Je afkomst en conditionering bepalen je denken. Het is zeer nuttig voor praktische zaken, maar niet voor iets dat buiten het denken valt en oneindig is. Ja maar ik luister naar mijn intuitie, wordt dan dikwijls opgemerkt. Maar hoe zuiver is die intuitie ? Maakt ze geen deel uit van het denken ? Als we geen inzicht krijgen in het denken is er geen inzicht in onszelf. Dan ratelt het mechanisme automatisch verder en zijn we "dood" voor de werkelijkheid, omdat alleen het nu is. Het denken creëert bovendien materie. Hoe meer een bepaald idee gedacht wordt, hoe sterker ze kan materialiseren, ook en vooral als veel mensen hetzelfde denken. De gevolgen hiervan zijn amper te overzien. De maatschappij houdt met dit belangrijk feit totaal geen rekening. De wetenschap lijkt tot op heden bijna uitsluitend het rationele denken te gebruiken. Andere mogelijkheden tot waarneming van de werkelijkheid worden uitgesloten. De rechter hersenhelft wordt waarschijnlijk amper gebruikt. Bovendien willen de meeste wetenschappers enkel verschijnselen onderzoeken die volgens hun normen waar te nemen, te herhalen en te catalogeren zijn. Zo duurt het zeer lang eer sommige dingen aangetoond worden. De uitzonderlijke wetenschappers die toch andere wegen bewandelen, krijgen veel tegenstand. Als men werkelijk open staat voor onbekende geestelijke mogelijkheden, die misschien in strijd kunnen zijn met wat op dit moment als mogelijk wordt beschouwd, is er heel veel te ontdekken, zonder te geloven. Het prachtige van ons brein en lichaam is, dat het door een andere instelling, ook een ander frequentiebereik krijgt. Kan het ego naar een hogere vorm evolueren ? Er wordt dikwijls beweerd dat het belangrijk is een goed en sterk zelfbeeld te hebben. Maar is dat zelfbeeld niet juist de basis van innerlijke conflicten ? Elke keer dat het zelfbeeld niet naar je zin is moet je het weer bijschaven. Een nooit eindigende strijd om te worden wat je niet bent. Het idee dat het ego, wat een afsplitsing is van het denken, zou kunnen evolueren naar een zogenaamd hoger ego is een uitvinding van datzelfde menselijk denken met zijn conditionering. Het blijft binnen de dualiteit. Er hoeft dus geen weg afgelegd te worden van ego A naar ego B. Als heel dit mechanisme in zijn geheel doorzien wordt, verdwijnt het vanzelf. Je kan een heel leven theoretiseren over wat een evenwichtige manier van leven is, wat spiritueel inzicht is, enz. Maar zolang het een idee is, een product van het denken, is het iets wat je zou moeten onthouden en regelmatig herinneren, om er dan naar te leven. Dit heeft niets te maken met echt inzicht. Dat komt uit jezelf en is niet afhankelijk van omstandigheden, geluk, tegenslagen, een rustige meditatieve omgeving, enz. Het brengt van zichzelf handeling teweeg. Inzicht kan nooit gecommuniceerd worden. Wel kan erop gewezen worden wat het inzicht belemmert. Maar de meeste toehoorders brouwen daar dan wel een theorie van. Echt inzicht is evengoed aanwezig midden in een autoaccident als op een idyllisch strand. Een gezonde geest in een gezond lichaam ? De vaststelling dat de gezondheid van het lichaam een belangrijke basis is voor het goed functioneren van de geest is al heel oud. Toch produceert de maatschappij vooral ongezonde voeding en drank en allerlei zaken die deze benaming niet eens verdienen. De term "gezond" wordt intussen op grote schaal misbruikt omwille van de verkoop. Onze intuïtie, die ervoor moet zorgen dat we weten wat goed voor ons is laat ons gemakkelijk in de steek. Een hele klus om zonder lichaamsvernietigende middelen gezond te worden of te blijven. Anderzijds is gezondheid enkel een basis. De toestand van de geest wordt vooral bepaald door de aloude conditionering. En de geest bepaalt hoe je leeft, eet, drinkt, verteert, voedingsstoffen en hormonen e.d. aanmaakt. Het is dus een wisselwerking. Kunnen we die cirkel doorbreken ? Is waarneming zonder beeldvorming mogelijk ? Als we iets waarnemen volgt er onmiddellijk een actie van denken en gevoel met een beoordeling. Ons brein is zo gewoon om dat te doen, dat we niet meer weten wat het is om gewoon waar te nemen. Toch is het onmogelijk om de werkelijkheid te zien zoals ze is, als de conditionering tussen jezelf en het waargenomene komt. Je ontmoet iemand die je tien jaar geleden voor het laatst zag. Die persoon heeft je toen slecht behandeld. Intussen is die tot het inzicht gekomen dat hij of zij je slecht behandelde. Maar je kunt het niet zien, want je haalt automatisch het idee van vroeger weer voor de geest. Waarneming zonder dit beeld is enkel mogelijk als je de werking van de geest zeer duidelijk ziet en helder in het leven staat. Het is het verschil tussen leven in het heden of geleefd worden door het verleden. Conditionering en de gevolgen ervan Conditionering zorgt voor conflicten in de wereld. Op het moment van geboorte dragen we al een pak informatie mee. Het is gemakkelijk aan te tonen dat we het leven niet met een maagdelijke geest beginnen, maar dat we ervaring meebrengen uit het verleden. Na de geboorte dan begint de constante toevoer van conditionering door ouders, school, maatschappij, de wereld om ons heen. Natuurlijk hebben we bepaalde informatie nodig voor praktische zaken, maar de godsdiensten, moraal, ideeën over nationaliteit, e.d. dreigen ervoor te zorgen dat we als een automaat gaan functioneren en klakkeloos hele groepen mensen veroordelen, omdat ze niet passen in onze voorgeprogrammeerde ideeënwereld. Is het mogelijk te leven zonder conditionering ? Het is gemakkelijk te beweren dat het wel of niet mogelijk is, maar dat kan je enkel zelf ontdekken, door inzicht in de werking van de geest. Als je de automatische reacties echt doorziet, terwijl ze plaatshebben, krijgen ze geen kans meer, tenzij ze functioneel zijn. Je hebt wel automatische reacties nodig om vlot een auto te besturen, maar niet om geestelijk te leven, met mensen om te gaan, enz. Inzicht hierin is iets heel anders dan analyse of verstandelijk begrijpen. Inzicht heeft geen tijd nodig, analyse wel en is bovendien steeds onvolledig. Is het mogelijk te leven zonder angst ? Waar komen angsten vandaan ? Eens te meer een vorm van conditionering. Men beweert wel dat vele angsten uit het onbewuste komen, maar is de grens tussen onbewuste en bewuste wel reëel als we echt helder zijn ? Het lichaam heeft de natuurlijke reflex om zijn bestaan te verdedigen. Maar dat is iets anders dan angst. Angst kan enkel bestaan als een ego zich tegenover het leven opstelt als afgescheiden. Zolang het ego bestaat zal er angst zijn voor de dood, verlies, pijn, toekomstig ongeluk, enz. Het feit dat men allerlei mogelijkheden heeft gecreëerd om deze angst te verdrukken door dagelijkse bezigheden, ontspanning, hypnose, zelfs meditatie e.d., doet hieraan niets af. Vroeg of laat komt de angst in een of andere vorm terug, zolang de bron van de angst, het ego bestaat. Is het mogelijk te leven in het moment ? Je kan onmogelijk een inspanning doen om in het heden te leven. Mentale inspanning op zich is al een streven dat zich verwijdert van het heden. Meditatiesystemen genoeg, maar het is niet omdat je je geest hebt verlamd door mantra's of kunstmatige omstandigheden, dat je in het nu leeft. Enkel als het denken niet de heerser is van je bestaan maar enkel ten dienste staat van je leven als het functioneel nodig is, is er de mentale stilte en leef je in het heden. De omstandigheden en emoties kunnen zowel hectisch als sereen zijn, want de vlam van het bewustzijn wordt niet geraakt door de stormen van het leven. Helderziendheid en andere paranormale gaven Waarom toch wil men zo graag paranormale gaven verwerven ? Avontuurlijk lijkt het wel, maar eens te meer is dit het verlangen naar iets anders dan het saaie dagelijkse leven, dat vele mensen drijft. De gekende materiële verworvenheden hebben afgedaan en een nieuwe begeerte staat al klaar. Is dat spiritualiteit ? Of is het geestelijk materialisme ? Als men werkelijk het eigen wezen en dus het leven doorziet, heeft men geen behoefte meer aan sensatie. Ironisch genoeg worden helderziendheid en andere zogenaamd paranormale functies dan in de schoot geworpen, zonder dat men er behoefte aan heeft. Men gaat er dan ook niet mee te koop lopen of het commerciëel uitbuiten. Het is immers zeer misleidend voor de zoekende mens om zich op deze dingen te concentreren in plaats van op de essentie. Toch zijn hoe langer hoe meer mensen hiermee bezig, in het idee hard aan hun spirituele ontwikkeling te timmeren. Bedenk ook dat iets maar paranormaal of bovennatuurlijk is, zolang men het niet begrijpt of in zijn dagelijks leven ervaart. Wat is een harmonische relatie, liefde ? Dit is een van de meest courante vragen die bij velen aan de orde zijn. Waarom is het toch zo moeilijk om een blijvend harmonische relatie te hebben ? Misschien is het niet zo verwonderlijk, als je ziet dat de meesten in geestelijke verwarring leven. Ook wordt een beeld opgebouwd van de ander, waardoor een diep geestelijk contact onmogelijk is. Als beiden dit doen, heeft dus het ene beeld een relatie met het andere beeld ipv dat er een relatie is tussen twee geesten. Is dat liefde ? Of is het aantrekking en een profiteren van elkaar ? Een soort ruil en behoeftebevrediging. Dikwijls worden enkel de aangename kanten van de ander echt aanvaard. Echte liefde is niet geven en nemen, maar onvoorwaardelijk geven en geven. Zonder enige verwachting. Beide partners dienen ook op alle levensgebieden - spiritueel, mentaal, gevoelsmatig, lichamelijk - een voldoende gemeenschappelijke frequentie te hebben, wil de relatie een langdurige kans op slagen maken. Harmonische relaties lijken wel zeldzaam, maar hen die het overkomt, weten hoe mooi het is. Het is heel begrijpelijk dat mensen over heel de wereld trachten de maatschappij te veranderen door politiek, acties, terreur, drukkingsgroepen, ontwikkelingshulp, enz. Maar de grote vraag is toch, kunnen individuen die zelf niet weten wat harmonie is, wat innerlijke vrede is, die dus zelf permanent in een innerlijke strijd leven zoals bijna iedereen, kunnen die wel de juiste handelingen stellen, waaruit dan een vredige maatschappij zou ontstaan ? Is het niet een beetje als een groep blinden die een schilderij maken ? Het conflict tussen het individu en de maatschappij is er een van elk individu, dat niet in staat is tot helder waarnemen. Het besef dat je zelf het beeld schept dat je van de maatschappij hebt, is hierin essentiëel. Mensen waarin de innerlijke vrede bloeit, zullen automatisch ook een vredevolle maatschappij doen ontstaan. Is het dan niet dringend om eerst bij jezelf op ontdekking te gaan naar de werkelijke bron van innerlijk conflict ? Velen reageren heftig op maatschappelijk onrecht. Actie en reactie, yin en yang. Het is een natuurlijke reflex. Maar het leidt enkel tot verschuivingen, tijdelijke schijn-oplossingen of nog erger, tot meer conflict. Hoe sneller je dit inziet, hoe meer je op zoek gaat naar de kern van conflict in jezelf. Dit kan je doen, terwijl je in de wereld staat en omgaat met de conflicten die op je weg komen. Ideeën over goed en slecht, rechtvaardigheid e. d. zijn begrippen die tot stand komen via je conditionering, je godsdienst, je opvoeding, de media, ... Zolang deze maatstaven het gedrag bepalen van de meeste mensen, is het maar de vraag of wereldvrede mogelijk is. Een klassieke vraag: is er leven na de dood ? De antwoorden zijn meestal ofwel gebaseerd op geloof, dus subjectief, ofwel op enkel logisch denken en dus uiterst beperkt. Zij die thuis zijn in de geestelijke wereld en er objectieve ervaring mee hebben, hoeven niet te geloven, maar weten. Maar is het wel echt belangrijk om dit te weten ? Waarom zijn we zo bekommerd om een bestaan na dit leven ? Als je helemaal in het nu leeft en dus elke handeling voor honderd procent doet, ben je niet bezig met je toekomstig leven, het verdienen van goed karma. Komt deze bekommernis niet voort uit het ego dat een aangenamere toekomst wil, een tweede kans, een beter leven ? Tegelijk wil men spiritueel ontwikkelen door de oplossing van het ego. Wanneer dan blijkt dat als het ego echt niet meer bestaat, je als individu volledig opgaat in het al, en dus ook niet meer reïncarneert, wil je dan nog wel van het ego af ? Het ego zal nooit zichzelf vernietigen. Pieter (Deze teksten worden nog aangevuld). Al deze teksten zijn beschermd door het internationaal auteursrecht. Overname, geheel of gedeeltelijk onder welke vorm ook, is verboden zonder schriftelijke toestemming. © mindinpeace.org 2003 - 2008 |
Heb je vragen of opmerkingen ? Ga naar het forum. |
